20
Oct

خاطرات

   Posted by: سارا رها   in افکار پراکنده

هیچکس و حتی هیچ عشقی جای دیگری را در قلب نمی‌گیرد. این ما هستیم که انتخاب می‌کنیم چه کسانی را به لایه رویی ذهن بیاوریم و به آنها بپردازیم و چه  خاطراتی را لای دستمالی پیچیده و در گوشه قلب‌‌مان نگاه داریم. فقط  امان از وقتی که گره یکی از آن بسته‌ها بر اثر اتفاقی باز شود… که دوباره مهار کردنشان در یک گوشه کار آسانی نیست.

This entry was posted on Tuesday, October 20th, 2009 at 11:00 pm and is filed under افکار پراکنده. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

7 comments so far

pooyaa
 1 

من هم دوستی دارم که مرتبا همین حرف را می زند و من هم مرتبا دلداریش می دم و بهش توصیه می کنم که از فشار کار کم کند تا این احساسات بر او غلبه نکند. چون زمانی که تحت فشار عصبی زیاد هستیم مقاومتان در مقابل احساسات کم می شود. یک بار هم
گفت که خودش دوست ندارد این خاطرات را فراموش کند!

Reply

October 21st, 2009 at 2:39 am
آرش
 2 

سلام سارا بانو

سلامی علیکی؟ کجایانی؟

Reply

October 23rd, 2009 at 6:31 pm
 3 

با پويا موافقم، هر وقت فشار كاري زيادي رو تحمل مي كنم يا به دلايلي عصبي ميشم، خاطرات خودشون رو از اعماق ذهنم مي كشن بيرون و خودنمايي مي كنن، اين در حالي هست كه اصلا اصراري به يادآوريشون ندارم.

Reply

October 24th, 2009 at 2:15 pm
 4 

با سلام
راستی چرا این خاطرات رو توی هزارتوی دل نگه می‌داریم
نکنه قراره یه روز بهای زیادی براش بپردازن
یا علی

Reply

October 25th, 2009 at 4:24 am
Morteza
 5 

حالا بیاد لایه رویی چه اشکالی داره مگه؟ به فال نیک باید گرفت و لذت برد

Reply

October 28th, 2009 at 7:58 pm
Flame
 6 

ساراي عزيز
باهات موافقم و هرچه ميخوام لاي دستمال نگهش دارم مثل يه پرنده ميپره روي لايه بيروني :(

Reply

November 7th, 2009 at 8:23 am
pooyaa
 7 

Hi Sara jan:
How is your work going?
Did you manage to build that web site, you were talking about?

Reply

November 13th, 2009 at 5:45 pm

Leave a reply

Name (*)
Mail (will not be published) (*)
URI
Comment