من با تو حدیث بی‌زبان گویم // وز جمله حاضران نهان گویم

جز گوش تو نشنود حدیث من // هرچند میان مردمان گویم

در خواب سخن نه بی‌زبان گویند // در بیداری من آنچنان گویم

جز در بن چاه می‌ننالم من // اسرار غم تو بی مکان گویم

در هجر تو

چنگی شدم رها در بیشه

که توفانِ یادت می‌نوازدش

می‌گویند که ببرها و پلنگ‌ها وقتی که زخمی می‌شوند به یک گوشه تنها پناه می‌برند و زخم خویش را در تنهایی می‌لیسند. وقت مرگشان هم که فرا رسد باز به خلوت پناه می‌برند.

مصرف قهوه‌ام زیاد شده است به دو برابر؛ تا که کندی این روزها را جبران کند؛ تا که روزها را تندتر خط بزنم؛ تا که روزی دیگر بیاید و همه این روزهای به طعم قهوه را با خود ببرد! Read the rest of this entry »

دیروز روزی تاریخی بود. از آن نقاط که مشتق‌اش بی‌نهایت می‌شود و انرژی‌اش در یک بازه بسیار طولانی پخش می‌شود! اوبامایی که تا یک سال پیش هیچکس جدی‌اش نمی‌گرفت، اوبامایی که اسمش حسین هم هست و یک ریشه در اسلام هم دارد و سیاه هم هست و در همان امریکای بعد از 11 سپتامبر برنده شد و چه تاریخی هم برنده شد؛ وزیر کشور دولت احمدی نِژاد از طرف مجلسی که 90٪ طرفدارش بودند استیضاح شد آنهم به خاطر دروغ گویی برای یک ورق پاره (!) (که چه شیرین است دیدن اینکه برای اولین بار شاید بعد از انقلاب یک فرد دولتی برای دروغ گویی به مردم بازخواست شود) و خود احمدی نژاد هم ممکن است که حتی به 4 سال پایان دوره اش نرسد، و در شیلی هم یک رئیس جمهور زن از جناح چپ بعد از7 سال حکومت نظامی برگزیده شد که در ضمن اولین رئیس جمهور زن شیلی است. بی‌شک دوران جدید و هیجان انگیزی در شرف آغاز است….

در هوس روی او همچو خیال گشته‌ام  //  وز سر رشک نام او نام رخ قمر برم

اوست نشسته بر نظر، من به کجا نظر کنم // اوست گرفته شهر دل، من به کجا سفر برم

این غزلم جواب آن باده که داشت پیش من // گفت بخور، نمی‌خوری پیش کس دگر برم

نمیدانم اگر روزی آن خیال هم نباشد آیا هرگز چیزی ولو علمی هم خواهم نوشت؟!